กว่าจะได้ดูหนังเรื่องนี้ ก็เกือบจะออกจากโรงไปแล้ว แต่ก็ดีใจที่ยังทันได้ดูจนได้น้ะยอมรับว่าไม่ได้ทำการบ้านหรือคาดหวังอะไรมากจากหนังเรื่องนี้ เพราะคิดเอาเองว่าโครงเรื่องมันคลับคล้ายคลับคลากับหนังไทยหลาย ๆ เรื่องที่เล่นกับความรู้สึกแอบรักใครอะไรแบบนี้

แต่เมื่อได้เริ่มดูหนังกลับรู้สึกอึ้ง เพราะไม่คิดว่าจะมีการสูญเสียเกิดขึ้นในหนังเรื่องนี้ และความสูญเสียนี้เองที่ทำให้เรื่องนี้ไม่เหมือนเรื่องอื่น ๆ ที่ได้เคยดูมา เพราะธีมของหนังมันถูกดึงไปในทางที่หม่นหมองลงเรื่อย ๆ แต่แปลกที่ความหม่นหมองเหล่านี้ไม่มีความหดหู่เจือปนอยู่ มันกลับกลายเป็นความหม่นหมองที่ทำให้มองเห็นมิตรภาพที่สวยงามของเพื่อนทั้งสามคนชัดเจนขึ้น ถึงแม้ว่าความรักนั้นมันจะถูกแบ่งให้คนใดคนหนึ่งมากกว่า แต่มันก็ยังหลงเหลือความรักที่มาจากความรู้สึกของเพื่อนจริง ๆ ซึ่งจะว่าไปมันหาได้ยากยิ่งนักในชีวิตจริง

ยอมรับว่าแพ้หนังที่เล่นกับความสูญเสียเสียเหลือเกิน เพราะสิ่งเหล่านี้มันเป็นสิ่งใกล้ตัวมนุษย์เราทุกคน ใครไม่ร้องไห้บ้างหากต้องเสียคนที่เรารักไป และหนังเรื่องนี้ก็ไม่พลาดที่จะเรียกน้ำตาออกมาได้ตั้งแต่กลางเรื่องไปจนออกจากโรง มันเป็นความรู้สึกที่ถูกดึงออกมาโดยไม่รู้ตัว อารมณ์จากเดิมที่กึ่ง ๆ กลาง ๆ ในตอนต้น ถูกดึงจนถึงจุดที่กลั้นน้ำตาไม่ได้อีกต่อไป และมันค้างอยู่อย่างนั้นจนกลับมาถึงบ้าน คิดถึงจุดจบของเรื่อง มีทั้งสองอารมณ์ปนกันระหว่างยินดีกับฝ่ายหนึ่ง และเสียใจกับความสูญเสียของอีกฝ่ายหนึ่ง แต่มันไม่ใช่ความสูญเสียที่เกิดจากการแย่งชิง แต่กลับเป็นความเต็มใจของทั้งสามฝ่าย และนั่นก็คือข้อสรุปของทุกอย่าง

อันที่จริงยอมรับว่าตั้งใจไปดูก้อย รัชวิน ด้วยความชอบส่วนตัว แต่คนที่เด่นมากกลับกลายเป็น พีค ที่แสดงได้ดีมากจนคิดว่า ฟ้า ก็คือตัวเธอจริง ๆ และนั่นทำให้สามารถลบภาพเธอจากเรื่อง สายลับจับบ้านเล็ก ได้ไม่เหลือคราบ เด็กเสี่ย อีกต่อไป การแสดงอารมณ์ทางสีหน้าและดวงตาทำได้ดีจนอดคิดถึง สินจัย หงส์ไทยในเรื่อง รักแห่งสยามไม่ได้ และคิดว่าคงจะได้เห็นพัฒนาการของเธอในเรื่องต่อ ๆ ไปอีกแน่นอน จากที่เคยมองว่าเธอดีแต่สวยไปวัน ๆ กลับเปลี่ยนความคิด เป็นชื่นชมในผลงานของเธอเสียแล้วในตอนนี้

อีกคนที่ต้องชมอย่างมากก็คงเป็นผู้กำกับ ยุทธเลิศ ลิมปปภาค หลังจากที่ดูหนังเรื่องนี้แล้ว อดคิดไม่ได้ว่า อยากมีโอกาสได้เห็นเจ้าตัวกำกับภาพยนตร์ o-nagative ในแบบของเค้าเองบ้างเหมือนกัน หลังจากต้องพลาดเสียโครงเรื่องดั้งเดิมของตัวเองให้ไปอยู่ในมือของคนอื่น ถึงแม้ว่า ภิญโญ รู้ธรรม จะกำกับได้ดี แต่ก็อยากเห็๋นมุมมองที่แท้จริงจากเจ้าของเรื่องเองซักครั้ง เค้าว่ากันว่า รักIสามIเศร้า เปรียบไปมันก็คือ o-nagative ในแบบยุทธเลิศดี ๆ นี่เอง

สำหรับ รักIสามIเศร้า เอง ถึงแม้หลาย ๆ คนจะคิดว่าเรื่องราวของความรักและความผูกพันธ์ในเรื่องนี้จะดีเกินกว่าที่จะเกิดขึ้นในชีวิตจริง…แต่สิ่งที่คนดูได้กลับไป มันก็เป็นสิ่งทุกคนใฝ่ฝันที่จะเสพความรู้สึกแบบนี้ไม่ใช่หรือ

ป้ายกำกับ: talkabout